Κάποιος ιερεύς, σε μία αγρυπνία,
και ενώ είχε αρχίσει την Προσκομιδή, δυσκολευόταν, τρόπον τινά, με μόνο
το φως ενός κεριού να διαβάζει τα ονόματα.
Ξαφνικά, διαπίστωσε ότι το φως του κεριού, πού ήταν παραπλεύρως, όλως περιέργως, έγένετο πιο δυνατό! Και τότε αναρωτήθηκε:
-Πώς είναι δυνατόν; Πώς φέγγει περισσότερο τώρα το κερί;
Κι όπως γύρισε το κεφάλι του, βλέπει να στέκεται μπροστά του στα τρία τέσσερα μέτρα με πολύ σεβασμό και ευλάβεια ένας Άγγελος.
Στην αρχή απολιθώθηκε, μαρμάρωσε στη θέση του και έκανε αρκετή ώρα να
συνέλθει. Αλλά ή παρουσία του Αγγέλου, του γλύκανε την ψυχή κατά τέτοιον
τρόπον, ώστε ή κατάνυξης μέσα του να αυξηθεί πολύ, να απόκτηση ή
ψυχή του πολύ μεγάλη γλυκύτητα, μία, τρόπον τινά, ένωση με την παρουσία
του αγίου Αγγέλου. Και παρόντος του αγίου Αγγέλου, τελείωσε την ιερά Πρόθεσι, είπε το «Ευλογημένη ή βασιλεία…» και άρχισε τη Θεία Λειτουργία.
Ο Άγγελος ήταν πάντοτε παρών, μέχρι πού τελείωσε και την Κατάλυση.
Ο ιερεύς δεν μπορούσε να συγκράτηση την συγκίνηση του, την κατάνυξη και
το δέος, πού τον είχε καταλάβει μπροστά σ’ αυτήν την παρουσία, διότι
ήταν ένα γεγονός, πού του συνέβαινε πρώτη φορά στη ζωή του. Άλλωστε,
αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν, δεν ξέρω! πιθανόν να κάνω λάθος, μια-δύο
φορές στη ζωή ενός ευλαβούς και ταπεινού ιερέως. Ασφαλώς όμως θα υπάρχουν κι άλλοι άγιοι ευλαβέστατοι και
χαριτωμένοι κληρικοί παντός βαθμού, πού έχουν θεϊκές αποκαλύψεις κάπως
πιο συχνά! Ό Θεός γνωρίζει…
Ο παππούλης, παρέμεινε στη θέση του. Δεν ξεντύθηκε, κάθισε σε μια
καρέκλα μέσα στο ιερό Βήμα και συνεχώς έκλαιγε. Έκλαιγε και δεν μπορούσε
να συνέλθη από την κατάνυξη, το δέος και την συντριβή πού ένιωθε.
Έτσι παρέμεινε για ώρα πολλή απολαμβάνοντας με συγκίνηση και ταπείνωση
όσα βίωσε στη Θεία Λειτουργία με την παρουσία του άγιου Αγγέλου.
Ό διακριτικός και άγιος Γέροντας του με διαβεβαίωσε για την αλήθεια του γεγονότος.
Από τότε ή πίστης του ιερέως αυτού έγινε βράχος ακλόνητος, αυτός δε με πολύ δέος στην καρδιά λειτουργούσε πλέον τα πανάχραντα Μυστήρια.
Θησαυροί της αρχαίας ελληνικής τέχνης καταστραφήκαν και λεηλατηθήκαν,
Εξίσου
μεγάλη καταστροφή επήλθε από περιηγητές και απεσταλμένους μουσείων,
πανεπιστημίων και βασιλιάδων της Ευρώπης, που ήλθαν στην Ελλάδα στους
χρόνους της τουρκοκρατίας, για να αποθησαυρίσουν νομίσματα, χειρόγραφα,
επιγραφές και έργα τέχνης.
Οπως είναι γνωστό, από ρωμαίους,
φράγκους σταυροφόρους, από τον ενετό στρατηγό Μοροζινι και από τον Άγγλο
(Σκωτο για την ακρίβεια) Έλγιν. Όλους
αυτούς υπέρβαλε σε απληστία και σε καταστροφές που προκάλεσε στους
προγονικούς θησαυρούς της Ελλάδας ο αββας Michel Fourmont (1690/1746), ο
οποίος ξεπερνάει και τον Έλγιν όσο αφορά στο βάναυσο τρόπο της
καταστροφής των μνημείων, που κυριολεκτικά αφάνισε, αλλά και στον
απίστευτο αριθμό των αρχαιοτήτων που κατάστρεψε.
O αββας Michel
Fourmont, απεσταλμένος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου IE'με την
εντολή να συλλέξει βυζαντινά χειρόγραφα και άλλες αρχαιότητες, που θα
ήταν εύκολο να μεταφερθούν στο Παρίσι. Έτσι, τον Φεβρουάριο του 1729,
συνοδευόμενος από τον ανιψιό του, Ο αββάς Fourmont έφτασε στην
Κωνσταντινούπολη και εφοριάστηκε με φιρμάνι του Σουλτάνου Αχμέτ Γ', με
το οποίο αποκτούσε το δικαίωμα να ερευνήσει και να μελετήσει όσους
αρχαιολογικούς χώρους ήθελε στην επικράτεια της Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας.
Πρώτος σταθμός του υπήρξε η Αθήνα, όπου έμεινε
πέντε μέρες. Έπειτα πήγε στην Πελοπόννησο και μέσω Μεγαλοπόλεως έφτασε
στον Μυστρά, όπου οι δημογεροντία τον υποδέχτηκε σαν φιλέλληλα. Τις
πρώτες μέρες της παραμονής του εκεί, ανακάλυψε εντοιχισμένα στο
μεσαιωνικό τείχος ενεπίγραφα αρχαία βάθρα. Αμέσως, με δέκα εργάτες, τα
<<ξήλωσε>> από την αρχική τους θέση. Έπειτα βρέθηκαν στο
τείχος των Παλαιολόγων είκοσι ακόμη κομμάτια ενεπίγραφων λίθων, που
είχαν την ίδια με τα προηγούμενα τύχη. Αμέσως ο Fourmont προσέλαβε
άλλους πενήντα εργάτες.
Επί 53 συνεχώς μέρες δεν άφησε στην
κυριολεξία λίθον επί λίθου στον Μυστρά, στην Σπάρτη και στις Αμύκλες.
Κατεδαφίζοντας και σκάβοντας, ανακάλυψε 300 επιγραφές τις οποίες
αντέγραψε, διάφορα ανάγλυφα, αναθήματα και μικροτεχνήματα τα οποία
αποκόμισε στην πατρίδα του.
Ο ίδιος ομολογεί σε χειρόγραφο του,
που σώζεται μαζί με το ημερολόγιο του, ότι συγκέντρωσε πάνω από 1.500
επιγραφές στην περιήγηση του το 1729 στην Ελλάδα. Σε επιστολή του προς
τον κόμη Maurepas, o Fourmont καυχιέται ότι κατέστρεψε(!) τις επιγραφές,
για να μην αντιγραφούν από μελλοντικό περιηγητή!!! (...)(...)
Όσα
γραφεί ο fourmont για την καταστροφή που έκανε στη Σπαρτή εξηγούν και
τη σπανιότητα των αρχαιοτήτων σήμερα στη φημισμένη πόλη.
Σημειώνει
λοιπόν ο αββας τα εξής απίστευτα: "επί 30 μέρες και πλέον 30, 40 και 60
εργάτες εκθεμελιώνουν, καταστρέφουν, εξαφανίζουν την πόλη της Σπάρτης.
Μου υπολείπονται 4 μονό πύργοι να καταστρέψω... Προς το παρόν ασχολούμαι
με την καταστροφή των τελευταίων αρχαιοτήτων της Σπάρτης. Καταλαβαίνετε
(αποτείνεται στο Maurepas) τι χαρά δοκιμάζω(!).
Αλλά να η Μαντινεία, η Στυμφαλία, η Τεγέα και ιδιαίτερα η Νεμέα και η
Ολυμπία αξίζουν την εκ βάθους εκθεμελίωση. (!!!!!!!!!)Έκανα πολλές
πορείες αναζητώντας αρχαίες πόλεις αυτής της χωράς και έχω καταστρέψει
μερικές. Ανάμεσα τους την Τροιζηνα, την Ερμιόνη, την Τύρινθα (tyrins στο
χειρόγραφο αντί tiryns), τη μισή ακρόπολη του Άργους, τη Φλιασιά, το
φενέο...
Εισέδυσα στη Μάνη.Εδώ και έξι εβδομάδες ασχολούμαι με
την ολοκληρωτική καταστροφή της Σπάρτης! Γκρεμίζοντας τα τείχη, τους
ναούς της, μην αφήνοντας πέτρα στην πέτρα θα κάνω και την τοποθεσία της
άγνωστη στο μέλλον, για να την ξανακάνω εγώ γνωστή. Έτσι θα δοξάσω το
ταξίδι μου. Δεν είναι αυτό κάτι;".
Και πιο κάτω: "η Σπάρτη
είναι η πέμπτη πόλη που κάτεσκαψα. Δεν θέλω να αφήσω λίθο επί λίθου. Δεν
ξέρω αν υπάρχει στον κόσμο πράγμα ικανό να δοξάσει μια αποστολή
περισσότερο από του να σκορπίσεις στους ανέμους τη στάχτη του Αγησιλάου,
από το ανακαλύψεις τα ονόματα των εφόρων, των γυμνασιαρχών, αγορανόμων,
φιλοσόφων, γιατρών, ποιητών, ρητόρων, διάσημων γυναικών, ψηφίσματα της
Γερουσίας, τους νόμους του Λυκούργου. Ασχολούμαι τώρα με την καταστροφή
των βαθύτερων θεμελίων του ναού του Αμυκλαίου Απόλλωνα. Θα κατέστρεφα
και άλλους αρχαίους τόπους το ίδιο εύκολα, αν με άφηναν. Τον πύργο τον
γκρέμισα ολοκληρωτικά."
Για την Τροιζήνα αναφέρει: "γκρέμισα ότι
απέμεινε από τα οχυρά και τους ναούς της.". Και με απίστευτη αφέλεια
ομολογεί: "από τους περιηγητές που προηγήθηκαν δεν θυμάμαι να τόλμησε
κανείς να κατεδαφίσει πύργους και άλλα μεγάλα κτίρια! Εγώ δεν μοιάζω με
αυτούς που τρέχουν από πόλη σε πόλη για ιδούν. Πρέπει να παίρνω χρήσιμα
πράγματα".
Και πώς δικαιολογείται; Στις 20 Απριλίου 1730, ο
Fourmont γράφοντας στον πρεσβευτή της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη
Βιλλενεβέ, δικαιολογεί τους βανδαλισμούς του στην Σπάρτη σαν εκδίκηση,
από την κακή απέναντί του συμπεριφορά των Μανιατών: '' Βρίσκομαι σε έναν
φοβερό τόπο, στην περίφημη Μάνη. Κακός λαός και είμαι ευτυχής που
γλίτωσα. Έφυγα από την βάρβαρη πατρίδα τους χωρίς να αποκομίσω τίποτα
αξιόλογο, τίποτα για να βγουν τουλάχιστον τα έξοδά μου. Για να ξεσπάσω,
για να εκδικηθώ αυτό το σκλυλολόι, ρίχτηκα πάνω στην αρχαία Σπάρτη. Δεν
ήθελα να μείνει τίποτα από την πόλη που έκτισαν οι πρόγονοί τους. Την
έσβησα, την ανασκάλεψα, την ξεθεμελίωσα, δεν έμεινε λίθος επί λίθου'',
και συνεχίζει: ''Την ισοπέδωσα λοιπόν με κάθε επισημότητα. Και αυτό
προκάλεσε το θαυμασμό των Τούρκων, ενώ οι Έλληνες λύσσαξαν και οι
Εβραίοι έμειναν κατάπληκτοι. Είμαι ήσυχος,πολύ περισσότερο γιατί
απόκτησα από το ταξίδι μου πράγματα ικανά να βοηθήσουν και να θαμπώσουν
όλους τους σοφούς''.
Παρανοϊκός; ημιμαθής; φανατικός εχθρός του
αρχαίου πνεύματος; δεν ξέρει κανείς την ακριβή απάντηση. Ίσως λίγο από
όλα.Το βέβαιο ωστόσο είναι πως η καταστροφή που προκάλεσε είναι
κολοσσιαία και σ' αυτήν οφείλεται η εξαφάνιση της αρχαίας Σπάρτης, της
Τροιζήνας και της Ερμιόνης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, που ο ίδιος
δίνει, μόνο στη Σπάρτη πλήρωσε 1.200 ημερομίσθια για το γκρέμισμα των
μνημείων και των κτιρίων που σώζονταν ακόμη. Ανατριχιάζει κανείς με τη
σκέψη ότι θα μπορούσε ο Fourmont να μεταφέρει το βαρβαρικό μένος στην
Ολυμπία, που την επίσκεψη της μάλιστα είχε προγραμματίσει. Αλλά
ανακλήθηκε, ευτυχώς, στη Γαλλία λίγο αργότερα. (...)
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί πως τα χειρόγραφά του, τα ημερολόγια και οι επιγραφές βρίσκονται στη Βασιλική Βιβλιοθήκη στο Παρίσι.
Υπάρχει ένας θρύλος που λέει ότι όποιος ερμηνεύει το ρόλο του Χριστού δεν έχει καλή τύχη.
Δεν ξέρω αν ισχύει απόλυτα αυτό. Αυτό που ξέρω είναι ότι αυτή η εμπειρία σου αλλάζει για πάντα τη ζωή και…σε σημαδεύει.
Η εμπειρία των γυρισμάτων ήταν συγκλονιστική και η επαφή μου με την
ουσία του χριστιανισμού μου άφησε ανεξίτηλα σημάδια», δήλωσε σε μια
συνέντευξή του ο Ρόμπερτ Πάουελ ο ηθοποιός που ενσάρκωσε τον Θεάνθρωπο
στην ταινία του Φράνκο Τζεφιρέλι.
Η «κατάρα», που κυνηγά αυτό τον ρόλο είναι διαχρονική αν και ποτέ
κανείς μέχρι τώρα δεν κατάφερε να αποδείξει κάτι. Όλοι όσοι έπαιξαν
αυτόν τον ρόλο παρέμειναν άσημοι, μέτριοι , ανεπάγγελτοι. Τυχαίο ή
μοιραίο;
Οι μισοί πάντως μάλλον το μετάνιωσαν.
Ο Έλληνας «Χριστός», δεν ξέφυγε. Ο Αλέξης Γκόλφης, που πρωταγωνίστησε
στο σίριαλ του Γεωργιάδη, «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», είδε την καριέρα
του να εξαφανίζεται λίγα μόλις χρόνια μετά την προβολή της ταινίας.Μετά
την ταινία, αρρώστησε, εθίστηκε στα ναρκωτικά και το αλκοόλ και βρέθηκε
ρακένδυτος και νεκρός ένα απόγευμα Αυγούστου στην πλατεία Κολιάτσου.
Κανείς δεν τον αναζήτησε…
Τα «πάθη του Χριστού» του Μελ Γκίμπσον είναι αδιαμφισβήτητα η
δημοφιλέστερη κινηματογραφική ταινία που αναφέρεται στον Εσταυρωμένο. Ο
ηθοποιός Τζέιμς Καβίζελ δέχθηκε την πρόκληση να ενσαρκώσει τον Ύψιστο
και τότε άρχισε μία σειρά από κακότυχα γεγονότα. Τον χτύπησε δύο φορές
κεραυνός, έπαθε εξάρθρωση του ώμου του καθώς κουβαλούσε τον
κινηματογραφικό σταυρό, υπέφερε αργότερα από υποθερμία και τραυμάτισε
σοβαρά το χέρι του. Σε πόσες συμπτώσεις να πιστέψει κανείς;
Στα 33 του χρόνια πέθανε ο Ιησούς Χριστός, στα 33 του χρόνια τον
ενσάρκωσε ο Τζέφρι Χάντερ στην επανέκδοση της ταινίας «ο Βασιλεύς των
Βασιλέων» του Σεσίλ Ντε Μιλ το 1961.Ο ίδιος θεωρεί τον συγκεκριμένο ρόλο
«καταραμένο», αφού από πρώτο όνομα της υποκριτικής υποβιβάστηκε σε
ηθοποιό Β΄κατηγορίας. Aποφάσισε να ρίξει το βάρος στην προσωπική του ζωή
όμως απέτυχε παταγωδώς και εκεί. Εννιά χρόνια μετά το φιλμ παντρεύεται
την αγαπημένη του αλλά ο γάμος του δεν στεριώνει για πολύ. Παθαίνει δύο
εγκεφαλικά επεισόδια και πεθαίνει από εσωτερική αιμορραγία μέσα στο ίδιο
του το σπίτι. Ηταν μόλις 42 ετών…
Το 1988 ήταν η χρονιά του Γουίλιαμ Νταφόε, που υποδύθηκε τον Χριστό
στον «Τελευταίο Πειρασμό» του Σκορτσέζε, βασισμένο στο βιβλίο του Νίκου
Καζαντζάκη. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο Νταφόε τυφλώθηκε εντελώς
από το ένα του μάτι, μετά από αλλεργία που παρουσίασε. Ο ίδιος έπειτα
από χρόνια και αφού ανέκτησε πλήρως την όρασή του, εξομολογήθηκε: «Ακόμα
και σήμερα δεν μπορώ να πιστέψω ότι είχα το θράσος να πιστέψω ότι
μπορούσα να ενσαρκώσω τον ίδιο τον Χριστό».
ΜΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΛΛΙΑΣ ΕΞΗΓΕΙ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ. Θελω
να ευχαριστησω την διοικηση της ομαδας,για την εμπιστοσυνη που μου
εδειξαν,να συνεχισω να ειμαι στον παγκο της ομαδας κ την νεα
ποδοσφαιρικη χρονια!!!Ομως,οι προσωπικοι λογοι κ ο λιγος χρονος που
εχω,δεν μου επιτρεπουν να συνεχισω σε αυτο το ποστο.Αποφασισα να
σταματησω απο το ποστο αυτο κ να βοηθησω απ οπου αλλου γινεται την
ομαδα.Ευχομαι καλη επιτυχια στον επομενο που θα αναλαβει,θα ειμαι διπλα
του να βοηθησω οσο μπορω σε οτι χρειαστει.Πρεπει να στηριξουμε την
προσπαθεια που γινεται ολοι μαζι.Ευχομαι υγεια δυναμη κ καλη επιτυχια
την νεα ποδοσφαιρικη χρονια στους παικτες την διοικηση κ στον
ΠΑΜΜΕΤΟΧΙΚΟ!.Οι ομάδα του "παμμετοχικου" βρίσκετε σε αναζήτηση νέου προπονητή με τις ίδιες βλέψεις που είχε ο K Κόλλιας.Πολύ κοντά βρίσκετε ο νέος προπονητής που θα κάνει αίσθηση στο αργολικό ποδόσφαιρο. Η διοίκηση βρίσκετε και σε αναζήτηση παιχτών για την νέα κατηγορια που θα αγωνίζεται φέτος.
ΟΠΩΣ Ο ΙΔΙΟΣ ΔΗΛΩΝΕΙ ΟΤΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΡΙΕΡΑ ΜΕ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΤΑΝ ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ!!!ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΤΟΥΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΑΝΤΩΝΗ ΛΥΜΠΕΡΗ
ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΜΠΕΡΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΩ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ
ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΣΥΓΓΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΑΣΗ ΤΕΤΟΙΟΙ
ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ
ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ!!!ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΛΟΥΚΑ ΚΟΥΡΟ ΠΟΥ ΜΕ ΜΕΤΑ
ΑΠΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΤΥΧΕ ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ !!ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΑΠΟ
ΜΟΝΑ ΤΟΥ!!!ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΤΙΜ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΑΣ ΠΑΡΕΙΧΑΝ
ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!!!ΣΤΟ
ΤΕΛΟΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΜΕ
ΤΕΤΟΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!ΚΑΙ ΗΘΕΛΑ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ
ΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΣΤΑΘΗΚΕ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑΜΕ !!ΚΑΙ ΝΑ
ΤΟΥΣ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΡΙΣΙΜΑ
ΜΑΤΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΔΩΣΑ ΟΣΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ !!!ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΟΛΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ !!ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΤΟ ΕΡΜΗ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ Γ
ΕΘΝΙΚΗ !!Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΑΡΔΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΟΠΩΣ ΠΑΝΝΑΥΠΛΙΑΚΟ ΠΑΝΑΡΓΕΙΑΚΟ ΚΑΒΑΛΑ ΔΟΞΑ ΔΡΑΜΑ ΤΡΙΚΑΛΑ ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΗ ΚΙΒΕΡΙ ΒΕΡΟΙΑ. ΤΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ "ΚΑΛΗΤYΧH" ΣΕ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ
